شما به گوشی کوچک درون جیبتان معتاد نیستید؟

شما به گوشی کوچک درون جیبتان معتاد نیستید؟

آیا موبایلها، مردم را روانی میکنند؟

یک شرکت مهندسی آلمانی که در کار طراحی تجهیزات پزشکی بود، چند وقت قبل برای طراحی دستگاه قند خون بررسی‌ای انجام داده بود که کسانی که از خانه برای کار خارج می‌شوند اگر بفهمند چیزی مانند کیف پول، کارت شناسایی، تلفن‌همراه یا وسیله شخصی دیگری را جا گذاشته‌اند چند درصد احتمال دارد که برای برداشتن آن به خانه بازگردند؛

جواب‌ها متنوع بود اما تقریبا بیشتر افراد (حدود ۹۰ درصد آنها) گفته بودند که برای برداشتن تلفن‌همراه حتما به خانه بازمی‌گردند، به همین دلیل این شرکت دستگاهی برای سنجش قندخون طراحی کرده که به موبایل وصل می‌شد. نکته‌ای که برای مهندسان این شرکت جالب بود، میزان وابستگی افراد به گوشی تلفن همراهشان بود. این ماجرا را برای خودتان در نظر بگیرید و فکر کنید، چندبار پیش آمده که هراسان کیفتان یا جیبتان را چک کنید تا ببینید که آیا گوشی‌تان همراهتان هست یا نه؟ چه فکری می‌کنید اگر به شما گفته شود این حالت ممکن است مثل یک بیماری شبیه ترس از ارتفاع یا ترس از محیط بسته باشد؟
این یک بیماری است

میزان علاقه‌مندی و وابستگی به تلفن همراه آنقدر شایع شده است که خود زمینه تحقیقات دیگری شد. نخستین‌بار روانشناسان انگلیسی واژه «نوموفوبیا» را در یک مقاله معرفی کردند که خلاصه شده فوبیایی به نام ترس از نداشتن موبایل بود. در جریان این تحقیق مشخص شد، بسیاری از افرادی‌که به موبایل‌شان وابسته می‌شوند یا مدت زیادی را به استفاده از این وسیله اختصاص می‌دهند همیشه یک هراس یا اضطراب در مورد از دست‌دادن و گم‌شدن گوشی‌شان و گم شدن، تمام‌شدن شارژ باتری آن یا به پایان رسیدن اعتبارش دارند. عده زیادی از این افراد علت اضطراب‌شان را به قطع‌شدن ارتباط‌شان با اطرافیان یا مسائل کاری ربط می‌دادند تحقیقات نشان داد، این اضطراب بسیار بیشتر و غیرطبیعی‌تر از دلیلی است که آنها عنوان می‌کنند. میزان هورمون‌هایی که در جریان این استرس در آنها ایجاد می‌شد، چیزی نزدیک به فوبیا یا هراس از دندانپزشکی یا ترس و اضطراب روز ازدواج بود. تپش قلب، عرق سرد، استرس و از دست‌دادن کنترل احساسی یکی از علائمی است که ممکن است در اثر این فوبیا برای فرد به‌وجود بیاید.
اعتیاد با یک گوشی کوچک

اعتیاد به تلفن همراه، پدیده‌ای است که اکنون جای خود را به این هراس و ترس داده است که می‌تواند حتی بقیه زمان‌هایی که از گوشی همراه استفاده نمی‌کنید هم زندگی روزمره‌تان را تحت‌تاثیر قرار دهد.آخرین تحقیقی که در این زمینه انجام شد نشان داد، به‌طور متوسط ۶۶درصد از مردم با درجات مختلف به این هراس دچارند. نوموفوبیا در بین خانم‌ها و افراد جوان بیشتر دیده می‌شود. این فوبیا بیش از آنکه یک بیماری هراسی باشد، چیزی شبیه یک وسواس است. بنابر تحقیقات شرکت‌های سازنده تلفن همراه گفته می‌شود، این بیماری در بین جمعیت استفاده‌کننده از این وسیله در حال افزایش است. گفته می‌شود که این افراد به‌طور متوسط در روز بیش از ۳۴ بار گوشی تلفن‌شان را بدون اینکه زنگ بخورد یا بدون اینکه قصد تماس با جایی را داشته باشند، چک می‌کنند. نوموفوبیا، در بین کسانی که زمینه بیماری‌های وسواسی را دارند شیوع بیشتری دارد. هراس و ترس از دست‌دادن گوشی یا گم‌کردن آن در موارد شدید ممکن است نیاز به مشاوره داشته باشد.
فکر کنید گوشی‌تان را گم کرده‌اید

روش اصلی درمان این فوبیا مانند بیشتر فوبیاهای دیگر، روش حساسیت‌زدایی یا مواجهه است. ابتدا به فرد گفته می‌شود به این فکر کند که گوشی تلفنش را گم کرده است و سعی کند در ذهن خودش با این مسئله کنار بیاید. به‌تدریج به فرد گفته می‌شود که واقعا این تصور را عملی کند و گوشی تلفنش را برای مدتی از خود دور کند. به تدریج و با خاموش‌کردن گوشی برای مدت طولانی و زندگی‌کردن بدون موبایل به‌مدت چند هفته فرد می‌تواند از شدت این بیماری هراس کم کند. اگرچه در چند روز اول ممکن است کمی برای فرد این حالت سخت باشد اما بعد از مدتی فقط نداشتن گوشی همراه و همان اعتیاد فرد به موبایل ممکن است باعث مشکل برای او شود اما اضطراب، هراس و نگرانی که تا قبل از آن و با داشتن موبایل ناگهان برای فرد به‌وجود می‌آمد از بین می‌رود. برای کسانی هم که حاضر نیستند گوشی خود را از دست بدهند یا بدون موبایل زندگی کنند، توصیه می‌شود، به‌طور منظم چند ساعت از روز گوشی‌شان را خاموش کنند و به‌هیچ‌وجه شب به همراه گوشی تلفن به خواب نروند. به این افراد توصیه می‌شود که برای ارتباط با اطرافیان‌شان از روش‌های دیگر هم در کنار موبایل استفاده کنند تا میزان استرس‌شان از گم‌کردن موبایل و از دست دادن ارتباط‌شان با دیگران کم شود.
لرزه‌های دروغین، زنگ‌های بی‌صدا

بیماری‌های روانی مربوط به موبایل فقط نوموفوبیا نیست. از مدت‌ها قبل و فقط کمی بعد از گسترده‌ترشدن گوشی‌های دارای لرزه، یک توهم دیگر هم به انواع توهمات موجود در دنیا اضافه شد: «توهم احساس لرزش ویبره موبایل.» علاوه بر این توهم، توهم شنیدن صدای زنگ موبایل هم از وسواس‌های ذهنی بود که با اختراع تلفن‌های همراه ایجاد شد. توهم شنیدن صدای زنگ موبایل بیشتر زمانی به‌وجود می‌آید که سروصدای محیط بیرونی زیادتر از حد معمول است. هنگام گوش‌کردن آهنگ، دیدن تلویزیون یا حتی هنگام گرفتن دوش در حمام از زمان‌هایی است که توهم شنیدن صدای زنگ موبایل به‌وجود می‌آید. درباره توهم احساس ویبره موبایل اما داستان کمی فرق می‌کند. این توهم فقط علت روانی ندارد. گفته می‌شود که تماس‌های کوچک لباس یا هرچیز دیگری با بدن در قسمتی که معمولا موبایل قرار دارد، سیگنال‌های عصبی خاصی را به مغز می‌فرستند که به اشتباه لرزش موبایل تلقی می‌شوند. عده‌ای از متخصصان مغز و اعصاب هم عقیده دارند، این پیام‌های عصبی اشتباهی که تولید می‌شوند به دلیل امواجی هستند که در اطراف گوشی‌های تلفن‌همراه وجود دارد، در واقع چیزی شبیه همان نویزی که از نزدیک‌کردن گوشی‌های تلفن همراه به بلندگوی ضبط یا تلویزیون ایجاد می‌شود اما به‌طور کلی علت توهم لرزش موبایل را علتی مغزی و روانی می‌دانند که مغز یا به‌دلیل انتظار دریافت یک تماس تلفنی یا به‌دلیل پیام‌های عصبی اشتباهی که می‌رسد احساس می‌کند که گوشی تلفن همراه در جیب شما در حال لرزش است. هیچ‌کدام از این دو توهم فوق درمان خاصی ندارند و البته چندان حالت آزاردهنده‌ای هم نیستند.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *